Mumin SARIKAYA

Tam Görünüm: Müzikte Barok Öncesi Dönem
Şu Anda Hafifleştirilmiş Görüntüleme Modundasınız. Tam Görünüm Modu için, Buraya Tıklayın
Barok Öncesi Dönem
İlk Çağ Dönemi:
Müzik, işitme yeteneği kazanıldğı andan itibaren insanların yaşamına girmiştir.İnsanlar doğadaki sesleri taklit ederek , seslerini kullanmayı öğrenmişlerdir.Müzik ik olarak Çin�de gelişimine başlamıştır.Bunu da ( M.Ö 551-478 ) Conficius�un müziğin toplum yaşayışındaki önemine değinilen sözlerinden anlıyoruz.Daha sonraları da (M.Ö 400..) müziği toplumsal eğitimin en uygun aracı gören Eflatun izlemiştir.Eski Mısır�da müziğin varlığı, tapınak duvarlarındaki çalgı resimleri ve kazılarda bulunmuş çalgılardan bilinmektedir.
İlk çağ döneminde müzik basit ve tek sesli bir yapıya sahipti.
M.Ö 7.yüzyıla kadar uzanan dönem Eski Yunan müziğinin etkin olduğu bir dönemdir.Yunan kültürü de Asya kültüründen etkilenmiştir.Yunan müziğinde kullanılan �kitara� ( bir teli çalgı ) ve tapınak müziğin simgesi olan çift borulu. Sesi de zurnayı andıran�aulos � da Asya�dan gelmiştir.
Yunan mitolojisinde sanatın tanrısı Apollon�dur.Müzik kelimesinin de Apollon�un çevresinde bulunan �müz� adı tanrıçalardan kaynaklandığına inanılmaktadır.Yunan müzik kuramının kurucusu olarak bilinen Pythagoras (pisagor), evreni bir armoni olarak tanımlamışır.
Müzik, dans,şiir ve dinsel törenler birbirinden ayrılmaz bir bütün olarak yer alırdı.Yunan müziğinde� mod� adı verilen ses dizileri kullanılırdı.

Orta Çağ Dönemi:

Müzikte Orta Çağ, M.S 200�lü yıllardan 15.yüzyıl başlarına kadar etkisini sürdüren geniş bir dönemi kapsar.
Müzikte Hristiyanlık felsefesinin ağırlıklı olduğu bu dönemde halk müziğinde de önemli gelişmeler olmuştur.Halk ezgilerinin kiliseye girmesi. Milano Piskoposu Ambrosius tarafından , halk ezgilerinin dini içerikli sözlerle birleştirmesiyle oluşmuştur.(Ambrosius Ezgileri )
Halk müziği ile kilise müziğinin hoş görülmeyen birleşmesi Papa Gregorius�u kaygılandırmıştı. Tüm ilahileri yabancı ezgilerden arındırarak, ölçüsüz ve tek sesli olarak derlemiş ve �Gregor melodileri� (saf şarkı) adlı besteyi müzik tarihine kazandırmıştır.
Şarkıların ilk defa kağıt üzerine geçirilmesini uygulayan kişi Romali filozof Boethius�tur. (M.S 480-524 ) sesleri harflerle (A, B, C, D, E, F, G ) adlandırarak nota yazısını kullanmıştır.Bu harfler günümzde A8la), B(si), C(do), D(re), E(mi), F(fa), G(sol seslerini göstermektedir.
10. yüzyılda yaşamış olan Milanolu keşiş Guidu d�Arezzo bugün kullanılan nota yazısını bulmuş ayrıca notaların yazıldığı (paralel 5 çizgi ve 4 eşit aralıktan oluşan) porte(dizek) kavramını müzik tarihinegetiren kişi olmuştur.
10. yüzyıldan sonra müzik, kilise duvarları içinde gelişen fakat evrimini dinsel kaygıların değil, dinle ilintisiz davranışların yönettiği bir sanat dalı olmuştur.Bununla birlikte Organum�un getirdiği �birden fazla ses� anlayışı, çok sesliliğin ilk şeklidir.
Orta çağ müziğinde kullanılan enstrümanlar:
Klavyeli, telli, üflemeli ve vurmalı çalgılardır.
Org kiliseye girilmesine izin verilen ilk çalgıdır.

Rönesans Dönemi:
Yeniden doğuş demektir. Bilimin ve sanatın her alanında kendini gösteren yenilikçi bir akımdır.Bu dönem müziğin kilisenin etkisinden kurtarılarak din dışı müziğe ağırlık verilen dönemdir.Duygusal, sıcak ve doğal anlatım tarzı oluşmuş, dans müzikleri ve din dışı şarkılar yapılmıştır.İlk defa müzikli tiyatro ortaya çıkmıştır.
Rönesans Döneminin müzik biçimleri:
Madrigal:Aşk, taşlama, yergi gibi konulardan oluşan duygusal müziklerdir.
Fantasia:Konularını halk şarkılarının oluşturduğu müziklerdir.
Variation:Eseri oluşturan ana temanın her seferinde küçük ezgisel, ritimsel ya da armonik değişikliklere uğratılarak tekrar tekrar sunulmasıylaelde edilen müzik biçimidir.
Rönesans Döneminde kullanılan çalgılar:
-Org, epinette ve virginal klavyeli çalgılar
-Lavta, çitara, arp ve viyola telli çalgılar
-Flüt, trompet ve korno üflemeli çalgılar
-Davul, zil, trampet, çelik üçgen ve çan vurmalı çalgılar

orta çağdaki kilise müziğinin günümüzde yorumu
Referans Adresler